रक्सौल, पूर्वी चम्पारण ०१ साउन । “कल्पना सुन्दर हुन्छ, तर त्यसलाई बाँच्न सकिँदैन, र यथार्थ तीतो हुन्छ, तर त्यसलाई छोड्न पनि सकिँदैन।”
यी प्रेरणादायी विचार लायन्स इन्टरनेशनल डिस्ट्रिक्ट ३२२ ई का जोनल चेयरपर्सन तथा डिस्ट्रिक्ट चेयरपर्सन एवं भारत विकास परिषद्, रक्सौल का सेवा संयोजक तथा सह–मिडिया प्रभारी एवं समाजसेवी बिमल सर्राफ ले प्रेसमार्फत जारी आफ्नो सन्देशमा व्यक्त गर्नुभएको हो।
उहाँले भन्नुभयो, शब्द पनि एक प्रकारको भोजन हुन्। आफूलाई मन नपर्ने शब्द वा व्यवहार अरूलाई पनि प्रस्तुत गर्नु हुँदैन। मधुर बोली, सकारात्मक सोच र विनम्र व्यवहार नै व्यक्तित्वको वास्तविक परिचय हो।
उहाँले भन्नुभयो कि आत्मचिन्तनको सुरुआत “हाम्रो जीवनमा वास्तवमा हाम्रो आफ्नै के छ?” भन्ने प्रश्नबाट हुनुपर्छ। जब यस प्रश्नको उत्तर प्राप्त हुन्छ, तब अन्ततः केवल ईश्वर मात्र शाश्वत हुनुहुन्छ र बाँकी सबै नश्वर तथा परिवर्तनशील रहेको अनुभूति हुन्छ।
बिमल सर्राफले भन्नुभयो कि सास रोकिनु मात्र मृत्यु होइन, सत्यको पक्षमा उभिने र गलतलाई गलत भन्न सक्ने नैतिक साहस गुमाएको व्यक्ति पनि जीवित भएर मृतसरह हुन्छ। जीवनमा कठिनाइ आउनु “Part of Life” हो भने, ती कठिनाइलाई मुस्कानसहित सामना गर्दै सफलतापूर्वक पार गर्नु “Art of Life” हो।
उहाँले भन्नुभयो, यदि हाम्रो स्वभावमा अहंकार छ भने हामीलाई पराजित गर्न कुनै शत्रुको आवश्यकता पर्दैन, किनभने हाम्रो अहंकार नै हाम्रो सबैभन्दा ठूलो शत्रु बन्न पुग्छ। धन, सौन्दर्य र पद समयसँगै परिवर्तन हुन्छन्, त्यसैले विनम्रता र सरलता नै मानिसको सबैभन्दा ठूलो गहना हो।
उहाँले उदाहरण दिँदै भन्नुभयो कि जब कुनै दृष्टिविहीन व्यक्तिले दृष्टि प्राप्त गर्छ, उसले सबैभन्दा पहिले त्यही लठ्ठी त्याग्छ, जसले जीवनभर उसको साथ दिएको थियो। त्यसैले कठिन समयमा साथ दिने व्यक्तिहरूप्रति सधैं कृतज्ञ रहनुपर्छ।
उहाँले भन्नुभयो, जब ज्ञानले भावनालाई नियन्त्रण गर्नुको सट्टा हतियार बनाउन थाल्छ, तब त्यस्तो ज्ञानबाट केही समय विश्राम लिएर आत्ममूल्यांकन गर्नु आवश्यक हुन्छ। कसैलाई त्यस्ता प्रश्न सोध्नु हुँदैन, जसको उत्तर आफ्नै अपेक्षाअनुसार आउने सम्भावना नै नहोस्, किनकि त्यसबाट अन्ततः दुःखी हुने हामी स्वयं नै हुन्छौं। मानिसलाई उनीहरूको शब्दले होइन, व्यवहारले चिन्न सिक्नुपर्छ, किनकि शब्दले भ्रम सिर्जना गर्न सक्छन्, तर व्यवहारले वास्तविकता प्रकट गर्छ।
उहाँले भन्नुभयो, भविष्य त्यस्तो ठाउँ होइन जहाँ हामी प्रवेश गर्छौं, भविष्य त हामीले आजका कर्मद्वारा निर्माण गर्ने वास्तविकता हो। जसरी चाबीले खोलिएको ताला पटक–पटक प्रयोग गर्न सकिन्छ, तर हथौडाले फोडिएको ताला फेरि उपयोगी हुँदैन, त्यसैगरी सम्बन्धलाई क्रोधको हथौडाले होइन, प्रेम, विश्वास र संवादको चाबीले जोगाउनुपर्छ।
अन्त्यमा बिमल सर्राफले भन्नुभयो, जीवन एउटा मधुर सङ्गीतजस्तै हो, जहाँ हाम्रा कर्महरू नै राग बनेर गुन्जिन्छन्। असल कर्मले जीवनलाई आनन्दमय मात्र बनाउँदैन, समाजलाई सकारात्मक दिशा पनि दिन्छ र मानवता, सेवा तथा आदर्श जीवनको मार्गमा अघि बढ्न प्रेरित गर्दछ।
