रक्सौल, पूर्वी चम्पारण १२ साउन । आजको समयमा प्रायः यस्तो सुनिन्छ, “जो व्यक्ति साँचो, इमानदार, सरल र सद्विचार भएको हुन्छ, उसले आफू योग्य सम्मान पाउँदैन।” यो कुरा हरेक परिस्थितिमा पूर्ण रूपमा लागू नहुन सक्छ, तर समाजका अनेक अनुभवहरूले यस्तो अनुभूति जन्माएका छन्।
उक्त विचार लायन्स क्लब इन्टरनेशनल डिस्ट्रिक्ट ३२२ ई का जोनल चेयरपर्सन, डिस्ट्रिक्ट चेयरपर्सन, भारत विकास परिषद्, रक्सौल शाखा का सेवा संयोजक तथा मिडिया प्रभारी एवं सामाजिक अभियन्ता बिमल सर्राफ ले सञ्चारकर्मीहरूसँग आफ्ना धारणा साझा गर्दै व्यक्त गरेका हुन्।
उनले भने, वर्तमान युगमा बाह्य आडम्बर, धन, प्रभाव, प्रसिद्धि र स्वार्थलाई धेरैजसो चरित्र, इमानदारी तथा मानवीय मूल्यभन्दा बढी महत्त्व दिन थालिएको छ। यस्तो परिवेशमा सत्यको मार्गमा हिँड्ने, नियमको पालना गर्ने र कसैको अहित नचाहने व्यक्तिलाई धेरैपटक कमजोर वा असफल ठानिन्छ। जबकि वास्तविकता भनेको त्यही व्यक्ति समाजको सबैभन्दा ठूलो शक्ति हो।
उनले थपे, आज धेरै मानिसहरूले व्यक्तिको मूल्याङ्कन उसको चरित्रका आधारमा होइन, बरु पद, प्रतिष्ठा र आर्थिक अवस्थाका आधारमा गर्न थालेका छन्। यही कारणले साँचो र इमानदार व्यक्तिहरू धेरैपटक भीडमा ओझेलमा पर्छन्, जबकि देखावटीपन गर्ने व्यक्तिहरू बढी चर्चित र प्रशंसित हुन्छन्।
बिमल सर्राफले भने, इतिहास स्वयं यस कुराको साक्षी छ कि सत्यको मार्ग कहिल्यै सहज थिएन। भगवान् श्रीराम, भगवान् श्रीकृष्ण, महात्मा गाँधी, स्वामी विवेकानन्दलगायत अनेक महान् व्यक्तित्वहरूले पनि जीवनमा कठिन संघर्षको सामना गरेका थिए। उनीहरूले तत्काल सम्मान पाएनन्, तर समयले उनीहरूको सत्य, त्याग र महानतालाई स्वीकार गर्यो। यसबाट स्पष्ट हुन्छ कि सम्मानको वास्तविक निर्णय भीडले होइन, समयले गर्छ।
उनले भने, साँचो मानिसले कहिल्यै सम्मान प्राप्त गर्ने उद्देश्यले असल कर्म गर्दैन। उसको लक्ष्य मानवता, सत्य र न्यायको रक्षा गर्नु हो। उसको सबैभन्दा ठूलो पुरस्कार शान्त मन, स्वच्छ अन्तःकरण र ईश्वरको आशीर्वाद हो। बाह्य सम्मान ढिलो प्राप्त हुन सक्छ, तर आत्मसम्मान र ईश्वरको सम्मान कहिल्यै व्यर्थ हुँदैन।
उनले समाजलाई आग्रह गर्दै भने, व्यक्तिको मूल्याङ्कन उसको पोशाक, धन वा पदका आधारमा होइन, बरु व्यवहार, संस्कार, इमानदारी र मानवताका आधारमा गरिनुपर्छ। यदि समाजले साँचो मानिसहरूको सम्मान गर्न सिक्यो भने समाजमा विश्वास, प्रेम र नैतिकता स्वतः सुदृढ हुनेछ।
अन्त्यमा बिमल सर्राफले भने, “कलियुगमा साँचो मानिसहरूले सम्मान पाउन ढिलाइ हुन सक्छ, तर उनीहरूका असल कर्म कहिल्यै व्यर्थ जाँदैनन्। झूट र देखावटीपन केही समयका लागि चम्किन सक्छन्, तर सत्यको प्रकाश अन्ततः सबैभन्दा उज्यालो भएर उदाउँछ। त्यसैले परिस्थिति जस्तोसुकै भए पनि सत्य, सदाचार र मानवताको मार्ग कहिल्यै छोड्नु हुँदैन, किनभने यही मार्गले जीवनलाई वास्तविक सम्मान, आत्मसन्तुष्टि र सार्थकता प्रदान गर्दछ।”
